سیم برق روکار
سیم کشی روکار یکی از رایج ترین روش های انتقال برق در ساختمان ها است که در آن، مسیر عبور سیم ها پس از پایان گچ کاری و مستقیماً روی سطح دیوار اجرا می شود. در این شیوه، سیم و کابل ها بدون نیاز به تخریب دیوار، جریان برق را به کلیدها، پریزها و تجهیزات روشنایی می رسانند. هرچند قرارگیری سیم ها روی دیوار ممکن است ظاهر فضا را تحت تأثیر قرار دهد، اما استفاده از داکت ها و قاب های محافظ، نمای نهایی را مرتب و ایمن می سازد. این ویژگی ها سیم کشی روکار را به گزینه ای سریع، کاربردی و قابل انعطاف در پروژه های ساختمانی تبدیل می کند. ما در این مقاله قصد داریم به بررسی دقیق تر سیم برق رو کار بپردازیم.
بیشتر بخوانید
مقایسه سیم کشی روکار و توکار
سیم کشی توکار به دلیل سطح ایمنی بالاتر و ظاهر منظم تری که ایجاد می کند، در سال های اخیر نسبت به روش روکار محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. در این شیوه، تمام سیم ها و اتصالات داخل کانال ها و محفظه های تعبیه شده در دل دیوار قرار می گیرند و همین موضوع احتمال آسیب دیدگی و تماس مستقیم با کابل ها را کاهش می دهد. مخفی بودن تجهیزات برق رسانی موجب می شود فضای داخلی ساختمان ظاهری تمیز، هماهنگ و حرفه ای داشته باشد. با این حال، اجرای سیستم توکار با چالش هایی نیز از جمله دسترسی دشوار به سیم ها هنگام تعمیرات، نیاز به تخریب بخشی از دیوار برای رفع کوچک ترین ایراد و هزینه اجرای بالاتر نسبت به سیم کشی روکار، مواجه است. در مقابل، سیم کشی روکار با وجود ظاهر قابل مشاهده، نصب سریع تر، هزینه کمتر و امکان تعمیر و تغییر آسان تری دارد. بررسی دقیق مزایا و معایب هر دو روش کمک می کند تا بر اساس نیاز، بودجه و شرایط پروژه بهترین گزینه انتخاب شود.
نحوه برق کشی با سیم برق روکار
در روش برق کشی روکار، برخلاف سیستم های سنتی که تمامی سیم ها و تجهیزات داخل دیوارها پنهان می شوند، سیم ها، جعبه های تقسیم و سایر ابزارهای برق رسانی مستقیماً روی دیوار نصب می شوند. با این حال سیم ها ظاهر ناخوشایند و شلوغی ایجاد نمی کنند زیرا در این شیوه، سیم ها در داخل پوشش های مخصوص قرار می گیرند که غالباً رنگ و طرح آن ها نزدیک به رنگ دیوار یا کف انتخاب می شود تا کمترین دید را داشته باشند و به سادگی با فضای داخلی ساختمان ترکیب شوند. پوشش های روکار نه تنها نمای سیم ها را مرتب و منظم می کنند، بلکه از آن ها در برابر آسیب های فیزیکی و تماس های ناخواسته محافظت می کنند و ایمنی سیستم برق را افزایش می دهند.
از سوی دیگر، سیم کشی روکار امکان دسترسی آسان برای تعمیرات و تغییرات بعدی را فراهم می آورد، بدون آنکه نیاز به تخریب دیوار یا گچکاری مجدد باشد. با کمی خلاقیت و توجه به طراحی داخلی، سیم ها و پوشش های روکار حتی می توانند به جزئی از دکوراسیون تبدیل شوند و جلوه ای مدرن یا هنری به فضای ساختمان ببخشند. به این ترتیب، برق کشی روکار به صورت عملکردی و ایمن خواهد بود و همچنین در طراحی داخلی ساختمان به یک عنصر بصری جذاب تبدیل می شود.
وسایل و ابزار مورد نیاز برای برق کشی روکار ساختمان
برای اجرای برق کشی روکار در ساختمان، استفاده از مجموعه ای از ابزارها و وسایل که هر کدام نقش مشخصی در نصب ایمن و مرتب سیم ها و کابل ها ایفا می کنند، ضروری است. از جمله مهم ترین این ابزارها می توان به پیچ و مهره، سه راهی، زانویی، بوشن، جعبه تقسیم، جعبه کلید، سیم و کابل های مناسب و کانال های محافظ اشاره کرد. انتخاب و به کارگیری هر یک از این تجهیزات، به نوع کاربری و محل نصب بستگی دارد. برای مثال، با توجه به اینکه قصد اضافه کردن یا جابه جایی کلید، پریز، چراغ یا سایر تجهیزات برق را دارید و فاصله آن ها از سقف، دیوار یا خروجی های دیگر چقدر است، ممکن است به انواع مختلفی از کانال ها، زانویی ها یا جعبه تقسیم نیاز پیدا کنید.
استفاده صحیح از این ابزارها نصب سیم کشی روکار را ساده تر و سریع تر می کند و علاوه بر این با تضمین ایمنی سیستم برق رسانی، از آسیب های احتمالی در طولانی مدت جلوگیری می نماید. انتخاب کانال ها و پوشش های مناسب با رنگ و اندازه متناسب با محیط نیز کمک می کند تا سیم کشی ایمن و به لحاظ بصری مرتب و هماهنگ با طراحی داخلی ساختمان باشد.
چه زمانی نیاز به سیم کشی روکار است؟
سیم کشی روکار به طور معمول زمانی به عنوان بهترین یا تنها گزینه مطرح می شود که امکان اجرای سیم کشی توکار وجود نداشته باشد یا اجرای آن دشوار و پرهزینه باشد. برای مثال، زمانی که قصد دارید بدون آسیب رساندن به دیوارها یا نمای ساختمان سیم کشی انجام دهید، استفاده از روش روکار مناسب است. همچنین در ساختمان هایی با دیوارهای محکم و نفوذناپذیر، مانند دیوارهای بتنی یا سنگی، تخریب دیوار برای عبور کابل ها می تواند هم دشوار و پرهزینه باشد و هم خطر آسیب به سایر قسمت های ساختمان را افزایش دهد. در چنین شرایطی، سیم کشی روکار با نصب سیم ها و کابل ها روی سطح دیوار، راهکاری ایمن، سریع و کم هزینه به شمار می رود.
نکات مهم برای استفاده از سیم برق روکار
در اجرای سیم کشی روکار، رعایت برخی نکات فنی و ایمنی از اهمیت بالایی برخوردار است تا هم کارایی سیستم برق کشی حفظ شود و هم طول عمر تجهیزات افزایش یابد. از جمله این نکات می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- ارتفاع نصب کلید و پریزها: جعبه کلیدها باید در فاصله حدود ۱۱۰ تا ۱۲۵ سانتی متر از کف زمین نصب شوند و پریزها در ارتفاع ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر از سطح زمین قرار گیرند.
- ارتفاع جعبه تقسیم: جعبه تقسیم به طور معمول در فاصله ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر از سقف نصب می شود.
- فاصله داکت ها از دیوار و سقف: داکت ها باید حداقل ۶ میلی متر فاصله از دیوار و سقف داشته باشند تا نصب آن ها مستحکم و ایمن باشد.
- نصب محکم داکت ها: برای جلوگیری از جدا شدن داکت ها، بست ها باید با پیچ و رول پلاک مناسب محکم شوند و در فاصله های معین از یکدیگر قرار گیرند.
- انتخاب پیچ مناسب: توجه داشته باشید که جنس پیچ ها باید با جنس دیوار هماهنگ باشد. برای مثال، در دیوارهای فلزی از پیچ فولادی برای محکم کردن بست ها استفاده می شود.
- محافظت در برابر رطوبت و زنگ زدگی: در صورتی که سیم ها داخل لوله های فولادی یا دیگر تجهیزات فلزی مانند جعبه تقسیم عبور کنند، این قطعات باید با رنگ ضد زنگ یا پوشش محافظ، در برابر آب، رطوبت و خوردگی محافظت شوند.
رعایت این نکات باعث افزایش ایمنی، دوام و کارایی سیم کشی روکار می شود و علاوه بر آن، ظاهر مرتب و منظم سیستم برق کشی را نیز حفظ می کند.
کلام آخر
سیم کشی روکار راهکاری سریع، کاربردی و منعطف برای برق رسانی در ساختمان ها محسوب می شود که به ویژه در شرایطی که امکان اجرای سیم کشی توکار وجود ندارد، اهمیت پیدا می کند. این روش امکان دسترسی آسان به سیم ها برای تعمیرات و تغییرات بعدی را فراهم می کند و با استفاده از کانال ها و پوشش های مناسب می تواند نمای سیم ها را مرتب و هماهنگ با فضای داخلی نگه دارد. رعایت نکات فنی، انتخاب ابزار و وسایل مناسب و نصب دقیق داکت ها و تجهیزات، ایمنی و دوام سیستم را تضمین می کند و در عین حال می تواند حتی به عنصری خلاقانه در دکوراسیون تبدیل شود. به این ترتیب، سیم کشی روکار ترکیبی از کارایی، ایمنی و زیبایی در طراحی داخلی ساختمان ارائه می دهد.
